Są takie gry, w które możemy grać sto, dwieście a nawet nieskończoną ilość razy i po latach grania, nigdy się one nam nie znudzą i zawsze z chęcią będziemy do nich powracali. Pozostaje do nich jakiś sentyment i nuta wspomnień z dzieciństwa gdzie, jako małe dzieci siadaliśmy z rówieśnikami i beztrosko graliśmy. Czasem u boku swego dziadka czy babci toczyliśmy boje i przeważnie wynik ich był jak najbardziej korzystny i przychylny na nasza stronę. Często byliśmy zupełnie nieświadomi tego, że taki wynik był założony przez dziadków z góry, bo który z nich odważyłby się wygrać ze swoimi wnukiem lub wnuczką, podejrzewam, że nie znalazłby się taki.
Bowiem wygrywając doznałby małego uszczerbku w oczach ukochanego wnuczusia i stwierdzenia, że dziadek już mnie nie kocha. Granie w gry dla dzieci było i nadal jest doskonałym pretekstem do spotkań rodzinnych.
Tak jak jest wiele gier, do których chętnie wracamy tak i odwrotnie do tej sytuacji są również gry, w które zagramy raz i rzucamy je w kąt, nie chcąc wracać po raz wtóry do rozgrywek i zabawy przy pomocy danej gry. Każda dobra gra ma w sobie to coś, coś co nas zafascynuje i urzeknie śniąc się nam po nocach.